Op 25 mei 2015 zendt omroep Human ‘Een lijk in het bos’ uit met Henk in de hoofdrol. Ondanks dat de documentaire laat zien dat het geen moord betreft en het voor Henk fysiek onmogelijk was om een grotere en jongere man te verstikken, vragen mensen zich af waarom Henk niet bij de feiten kon blijven tijdens de verhoren en er een heleboel bij verzon. Zoals hij in de documentaire overkomt en ook in het boek ‘De gestolen jaren van Henk Haalboom’ van Justine Mol is hij een betrouwbare en mentaal sterke man. Hoe kan dat nou?

Ook andere onschuldig veroordeelden reageerden op soortgelijke wijze in de verhoren. De mannen van de Puttense moordzaak waren onschuldig en bekenden toch. Ook Ina Post bekende de moord op een bejaarde vrouw. Dat overkwam ook Cees Borstboom in de Schiedammer parkmoord. Ofschoon Henk niet bekende vertelde hij wel verwarde verhalen over een mogelijke betrokkenheid.

Twijfels aan de geloofwaardigheid van onterecht verdachten en veroordeelden zijn hardnekkig. Ik zal proberen uit te leggen wat Henk doormaakte voor en na zijn aanhouding opdat zijn verwarring beter te begrijpen wordt.
Er vinden vervelende incidenten plaats in zijn leven. Er wordt ingebroken in zijn huis en zijn autosleutels zijn weg. Er vindt een aanrijding plaats met zijn auto, terwijl Henk thuis aan de telefoon zit. Een onbekende man komt hem vertellen dat Pim Overzier een oogje heeft op zijn vriendin. Kort daarna wordt Pim vermist en wordt Henks auto in beslag genomen. Henk gaat denken dat hij op de een of andere manier betrokken is bij de verdwijning van Pim Overzier. Zijn aanhouding door de politie en de beschuldiging van moord lijken zijn vermoeden te bevestigen. Deze gebeurtenis is zo traumatisch dat hij zich niets meer van de autorit naar het politiebureau kan herinneren. Vanaf dat moment kan hij niet meer normaal en met reflectie op zichzelf denken.

Hij komt in een hel terecht. Zeven weken lang wordt hij verhoord, soms wel 10 uur op een dag. Naast minimaal contact met zijn advocaat wordt hij volledig afgesloten van de buitenwereld. Alles om hem heen is vreemd en bedreigend. Hij zit in een isoleercel met dag en nacht het licht aan en constante camerabewaking. Hij slaapt niet en wordt verwarder.
Rechercheurs stellen soms wel 100 keer dezelfde vraag totdat ze een voor hen bevredigend antwoord krijgen. Als je dat bevredigend antwoord niet kunt geven omdat je onschuldig bent, blijven ze de druk opvoeren. Dus zeg je maar wat, ook al is het onzin, omdat je weet dat je dan van de druk verlost bent.
Henk weet de volgende dag al niet meer wat hij de vorige dag verteld heeft. De politie gaat als zijn geheugen fungeren. Hij laat het maar zo, ook al komt hij steeds verder weg van de realiteit. Hij raakt het spoor volledig bijster. Wat hij verklaart lijkt niet van belang, als hij maar verklaart. Als hij weigert zijn verklaringen te ondertekenen omdat ze geen goede weergave zijn van zijn verklaringen zegt een rechercheur: ‘ Het maakt ons niet uit of je wel of niet ondertekent, wij maken uit wat er op papier komt en daar gaat de officier van justitie van uit. Als we willen krijgen we iedereen veroordeeld’. Zo wordt Henk murw gemaakt en dat leidt er toe dat hij gaat denken dat het niet uitmaakt wat hij zegt. Ze maken toch hun eigen verhaal.
Een psycholoog die Henk om hulp vroeg voor zijn aanhouding verklaarde dat Henk toen al niet verhoorcapabel was en dat werd er tijdens de weken van verhoren niet beter op.

Als de verhoren stoppen vindt Henk langzaam zichzelf terug. Hij mag weer bellen met familie en vrienden en bezoek ontvangen. Het vechten voor gerechtigheid en het vinden van een bevredigende, geheel eigen houding ten opzichte van de mensen om hem heen geven hem zijn kracht terug. Hij kan weer recht denken. Jaren later lukt het hem met behulp van een therapeute de kromme verhalen die tijdens de verhoren ontstonden op te schonen en een eerlijke weergave te doen van de periode voor zijn aanhouding.

De film ‘De nachtmerrie van Ina Post’ geeft een goed beeld van hoe zij in haar verhoorperiode behandeld wordt. Op 25 juli 2015 gaat Eenvandaag in op gerechtelijke dwalingen en o.a. valse bekentenissen onder druk van rechercheurs.