Artikel Volkskrant: ‘kokerdenken’

De zaak van Ina Post is momenteel volop in de aandacht. Het OM vindt dat er nog steeds voldoende bewijs is dat zij schuldig is aan de moord op een 89-jarige vrouw. De jurist Wim Orbons brengt deze en andere rechterlijke dwalingen in verband met de gesloten justitiecultuur. Hij spreekt van zelfingenomenheid en kokerdenken.

Klik hier voor het artikel van Orbons in de Volksrant van 21 september 2010.

Ton Derksen en ‘De Ware Toedracht’

“Door verkeerde opleidingen van officieren van justitie zitten veel onschuldige mensen vast. Waar het om draait bij het strafrecht is “Heeft ie het wel of niet gedaan?. En dat is geen juridische vraag volgens wetenschapsfilosoof Ton Derksen. In Nederland zitten mensen onschuldig in de gevangenis doordat officieren van justitie verkeerd zijn opgeleid. Dat zegt wetenschapsfilosoof Ton Derksen in zijn nieuwe boek De Ware Toedracht.
Zijn stelling is dat medewerkers van het Openbaar Ministerie niet aan feiten-onderzoek doen maar alleen maar kijken naar passend bewijsmateriaal. Er wordt vaak niet gekeken naar eventueel niet-passend, ontlastend bewijsmateriaal omdat dit teveel tijd en geld kost. Toch zouden daardoor fouten als in de Puttense Moordzaak, de Schiedammer Parkmoord en Lucia de B. eerder aan het licht zijn gekomen.” (bron: website EenVandaag)

Bekijk hier de uitzending van EenVandaag »

Jacob Vis over de Zaak Overzier

Op de website van Jacob Vis (www.jacobvis.nl) kwamen we nog een link tegen van een uitzending van Netwerk over de Zaak Overzier. De uitzending stamt uit 2009 maar is nog steeds zeer actueel.

Bekijk hier uitzending van Netwerk.

Reactie Justine Mol op artikel Joris Luyendijk

Reactie van Justine op ‘Wat stom van mij!’ van Joris Luyendijk in de NRC van 26 juni 2010:

HET TOEGEVEN VAN FOUTEN LEIDT TOT VERTROUWEN

Joris Luyendijk geeft in zijn artikel ‘Wat stom van mij!’ in NRC Handelsblad van 26 juni 2010 toe dat hij fouten heeft gemaakt. Ik ben hier heel blij mee, omdat ik geloof dat er een stuk minder geweld en meer samenwerking in de wereld zou zijn als het toegeven van fouten een trend zou worden. Hoe meer mensen hun fouten toegeven hoe meer vertrouwen ik krijg in mijn medemens. Ik ben tot een paar jaar geleden als de dood geweest voor kritiek en deed me daarom het liefst beter voor dan ik was. In mijn vak als trainer en coach Geweldloos Communiceren heb ik geleerd open te staan voor kritiek en ook op eigen initiatief mijn fouten toe te geven. Zowel de mensen om me heen als ikzelf ervaren dit als een opluchting en een kans om te leren.

Dit mechanisme geldt niet alleen voor de journalistiek. Ik wil het rechtssysteem in Nederland noemen als kanshebber van het voorbeeld van Joris te leren, omdat ik betrokken ben bij ‘Hart voor de zaak Henk H.’, een burgerinitiatief ter ondersteuning van Henk H. die nu acht en een half jaar gevangen zit voor een moord die zo goed als zeker nooit is gepleegd. De leden van de CEAS (commissie evaluatie afgesloten strafzaken) die de zaak in behandeling heeft, zitten in een lastig parket omdat zij manco’s moeten aandragen zonder hun collega rechters van een fout te willen/mogen betichten. Ik citeer professor Ton Derksen, voorstander van een onafhankelijke herzieningscommissie. Hij schrijft in zijn boek ‘Het OM in de fout’: Het publieke vertrouwen kan door een incidentele openbaring dat er een fout is gemaakt, worden geschokt maar dat vertrouwen wordt geheel en al ondermijnd door elke poging om te pretenderen dat zulke fouten niet voorkomen.
Meer informatie over ‘Hart voor de zaak Henk H.’ is te vinden op www.onschuldiggevangen.nl.

Vriendelijke groet, Justine Mol

Interview in de Stentor

‘Heb hart voor de zaak Henk H.’ is de slogan waarmee medestanders Henk uit zijn cel in Zutphen willen halen. Er wijst veel op zijn onschuld, vinden ze’. Zo luidt de inleiding van het artikel dat onlangs, dinsdag 8 juni 2010, verscheen in dagblad De Stentor.

Klik op de foto om het artikel te lezen.

Uitzending Labyrinth

Afgelopen woensdag 19 mei was er een uitzending van Labyrinth over de wetenschap in de rechtbank. De tweede helft van het programma gaat over de zaak van Henk.

Klik hier om de uitzending te bekijken.

Artikel in de Metro

Is Henk H. de nieuwe Lucia de B.?

“De kans is levensgroot dat Henk H. het slachtoffer is van de zoveelste gerechtelijke dwaling in ons land”, stelt advocaat Geert-Jan Knoops. Hij werkt samen met professor Derksen aan de zaak. “Hij is op volkomen onjuiste en suggestieve gronden tot twintig jaar veroordeeld”. Om aandacht te vragen voor deze zaak is per 1 juni een burgerinitiatief opgericht: ‘Hart voor de zaak Henk H.’ Op www.onschuldiggevangen.nl geven zij een heldere en objectieve presentatie van de feiten, met als doel dat de zaak heropend wordt.

Vraagtekens bij bewijslast
Henk zou de 1.92 meter lange en 90 kilo zware Pim Overzier hebben vermoord. Volgens justitie en de rechters heeft hij Pim in zijn auto gelokt om met hem vanuit Apeldoorn naar Flevoland te rijden, waar hij hem zou hebben overweldigd, vermoord, naar een plek tachtig meter verderop gesleept en daar begraven. Dit alles in het pikkedonker en in zijn eentje. Uit wetenschappelijk onderzoek is inmiddels gebleken dat het fysiek onmogelijk was voorde twintig jaar oudere, veel kleinere en tengerder Henk om dit te kunnen doen.
Dat Pim Overzier een onnatuurlijke dood is gestorven is nooit bewezen. Na uitgebreid onderzoek blijkt nu dat er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat Pim een natuurlijke dood is gestorven, namelijk aan een acuut hartfalen.

Burgerinitiatief van klokkenluiders
Vrienden en medestanders verenigd in ‘Hart voor de zaak Henk H.’ hebben zich verdiept in de feitelijke gebeurtenissen die geleid hebben tot de veroordeling van Henk H. Volgens de website wil het initiatief “een aanjager zijn door zo objectief mogelijk en zo compleet mogelijk het verhaal van deze zaak te vertellen”.

Nieuwe ontwikkelingen
Op dit moment onderzoekt de Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken (CEAS) de zaak. We mogen verwachten dat ook de CEAS tot de conclusie zal komen dat de zaak opnieuw aan de rechters moet worden voorgelegd. Misdaadauteur Jacob Vis hield de zaak al uitgebreid tegen het licht in zijn boek Het rijk van de Bok, professor Ton Derksen in zijn boek Het O.M. in de fout, en professor Wagenaar, van Koppen en Israëls besteedden er aandacht aan in De slapende Rechter. Na de zaak van Lucia de B. kan deze zaak een nieuwe gerechtelijke dwaling blijken te zijn.