Op 26-01-2011 kwam na ruim twee jaar een lijvig rapport van de CEAS, commissie evaluatie afgesloten strafzaken. Het driemanschap zag geen aanleiding tot heropening van de zaak. Ik vermoed dat, als je het rapport zonder achtergrondinformatie leest, je de indruk krijgt dat je het resultaat in handen hebt van gedegen onderzoek en Henk Haalboom terecht veroordeeld is. Zelfs ik, die zich uitgebreid verdiept heeft in de zaak, werd onzeker. Er staan uitspraken ten nadele van Henk in, die er niet om liegen.

Maar dan hoor ik van de verschillende getuigen, wetenschappers en onderzoekers dat er pertinente fouten in het rapport staan. Dat zinnen uit verhoren, getuigenverklaringen, brieven en onderzoeken uit hun verband zijn gelicht en een eigen leven zijn gaan leiden. Dat er onderzoeksresultaten onder de tafel zijn geveegd terwijl de onderzoekers niet om toelichting is gevraagd. En dan zie ik een heel ander rapport voor me, dat veel weg heeft van een requisitoir. In mijn ogen en in dat van de betrokkenen is het geen onafhankelijk onderzoek. Het gevolg is dat degenen die de smaad treft opnieuw energie moeten steken in het naar voren brengen van wat zij werkelijk hebben gezegd, van hoe het werkelijk is gegaan en van wat zij werkelijk hebben geconcludeerd in hun onderzoeken. Als roependen in de woestijn.

Gelukkig hebben wij nu, sinds de aanbieding van de petitie aan de vaste Kamercommissie voor veiligheid en justitie op 29-03-2011, een lijntje naar mensen buiten de justitiële scene. Hopelijk zullen zij onbevooroordeeld en kritisch kijken, zowel naar dat wat tegen als naar dat wat voor Henk spreekt. En dan zal het recht zegevieren.

Als je het rapport van de CEAS naast de achtergronden over de zaak zoals ze op deze site staan en de boeken van Jacob Vis, Ton Derksen en anderen wilt leggen, dan kun je het vinden op www.rechtspraak.nl.

Namens het burgerinitiatief,
Justine Mol